|
http://miasta.gazeta.pl/plock/ GWPK jest ważnym elementem naturalnego korytarza ekologicznego
łączącego Kampinoski Park Narodowy z Puszczą Bydgoską i dalej - z
Borami Tucholskimi. O atrakcyjności tego terenu decydują wyjątkowe
walory krajobrazowe i wartości przyrodnicze. Ponad 60% powierzchni GWPK zajmują lasy, wśród
których dominują bory sosnowe i bory mieszane. Szacuje się, że w
granicach Parku występuje około 800 gatunków roślin naczyniowych,
spośród których około 180 to gatunki rzadkie w skali regionu, a około
50 objętych jest ochroną prawną (m.in widłak goździsty, lilia złotogłów, sasanka
łąkowa, naparstnica zwyczajna, storczyk szerokolistny). Wśród fauny GWPK najcenniejszą grupę stanowią
ptaki, a zwłaszcza gatunki wodno-błotne. Występują tu m.in.
umieszczone w "Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt": bocian
czarny, bąk, kulik wielki, żuraw, batalion, błotniak łąkowy i zbożowy,
krwawodziób i derkacz. Na terenie GWPK funkcjonuje Ośrodek
Rehabilitacji i Hodowli Ptaków, w którym prowadzi się leczenie i
rehabilitację ptaków, głównie drapieżnych. Dzięki pracy Ośrodka
przyrodzie przywrócono około 2000 osobników, wśród których były
m.in. gadożery, orły bieliki, rybołowy, kilka gatunków sów, błotniaki,
myszołowy. W 1991 roku w GWPK przeprowadzono pierwszą w
Europie Środkowo-Wschodniej reintrodukcję sokoła wędrownego,
kontynuowaną do dzisiaj. W 1999 roku zaobserwowano, że pary sokołów
wyprowadziły młode ptaki z gniazd w Toruniu (komin "Elany")
i we Włocławku (komin Zakładów Azotowych "Anwil"). W 1981 roku rozpoczęto też udaną reintrodukcję
bobra europejskiego. Na terenie Parku obserwuje się ostatnio rysia;
reintrodukowany w Kampinoskim Parku Narodowym, wykorzystując korytarz
ekologiczny doliny Wisły, dotarł do rejonu GWPK.
|